Het zijn de lijstjes waar waarschijnlijk alleen advocaten zelf betekenis aan toekennen. Niettemin is het geruststellend dat mijn adviezen over privacy, data protection en telecoms worden gezien als ‘timely and workable’…
Dit zijn de powerpointplaatjes bij mijn onderdeel over spam, cookies en spyware in de PAO Basiscursus Wbp van 19 mei jl.
Rejo Zenger diende deze week bij de rechtbank een beroep in tegen Telfort’s afwijzing van een kennisnemingsverzoek, dat betrekking heeft op mobiele lokatiegegevens. Interessant, en de moeite waard om te volgen, al was het maar om erachter te komen welke gegevens er nou eigenlijk worden bewaard door telco’s.
Voor de Juridische PAO van de Universiteit Leiden verzorgde ik deze week weer twee onderdelen in de Basiscursus Wbp e.a.. Mijn presentaties over de achtergronden van de wet zijn hier te downloaden, die over de werking van de wet hier.
Mijn bijdrage aan het liber amicorum van Aernout Schmidt (Het recht binnenste buiten) gaat over IP-adressen, persoonsgegevens en de toekomst van privacywetgeving. De strekking is, zakelijk weergegeven, dat IP-adressen niet (per definitie) persoonsgegevens. En als er privacyproblemen zijn met IP-adressen moeten die niet worden opgelost door te doen alsof dat wel het geval zou zijn.
Ook in de kamer vraagt men zich af waarom jaarabonnementhouders en studenten moet in- en uitchecken met hun OV-chip. Mastwijk (CDA) vraagt zich terecht af waarom:
"..mensen met een abonnement, een ov-jaarkaart voor het hele jaar voor het gehele openbaar vervoer, toch per se moeten in- en uitchecken, omdat zij anders het risico lopen van een bekeuring van EUR35. Dat is raar, want ik heb een geldig vervoerbewijs en ik zou een bekeuring krijgen. Dat kan ik niet helemaal uitleggen. Bovendien kun je, als je die lijn hanteert en als wij de privacy van personen zo veel mogelijk willen waarborgen, ook nog vragen: waarom dit verplichte in- en uitchecken?" Kamerstukken II 2009/10, 23 645, nr. 351, bldz, 12, 26.
De staatssecretaris heeft op deze vraag nog geen antwoord gegeven.
In Webwereld gaf OPTA vorige week toelichting op de aanpassing van z’n Veelgestelde vragen over spam en z’n begrijpelijke (zeg maar: onvermijdelijke) keuze om persberichten niet per definitie als spam aan te duiden. OPTA doet het voorkomen alsof het niet een materiele wijziging betreft:
Minder angstaanjagend
Ik geloof niet dat deze kwalificatie terecht is. OPTA zegt nu met zoveel woorden dat betekenis toekomt aan de verwachtingen van de ontvanger van het elektronisch bericht. Als de ontvanger het bericht niet opvat als commercieel, moet het niet worden gezien als spam en is het spamverbod daarop dus niet van toepassing. Dat is een belangrijke, materiele wijziging van de uitgangspunten die de toezichthouder tot dan toe hanteerde. En deze wijziging zal — het kan niet anders — ook gevolgen hebben voor andere elektronische berichten.
Dat is goed nieuws. Het spamprobleem is niet een probleem van persberichten. En evenmin een probleem van communicatie met klanten en prospects.
Op 5 maart a.s. verzorg ik 2 workshops op het LCGS Paascongres te ‘s-Hertogenbosch. De bijbehorende powerpointplaatjes zijn alvast hier te vinden.
Soms is OPTA nogal ongenuanceerd over spam en het spamverbod, en de wettelijke uitzonderingen daarop. Zo wekte de toezichthouder in zijn Veelgestelde vragen over het spamverbod de toezichthouder de indruk dat veel, zo niet alle persberichten spam zouden zijn. En dit omdat er ook sprake is van spam als in een bericht een bedrijf of dienst indirect wordt aangeprezen. OPTA zei het zo:
OPTA Veelgestelde vragen over spam (oud) Valt een persbericht onder het spamverbod? Het is mogelijk dat een persbericht onder het spamverbod valt. De wet verbiedt het versturen van berichten met een commercieel doel. Een commercieel doel is niet alleen het (proberen) verkopen van een product of een dienst maar ook het(in)direct promoten van een bedrijf.
In het Perslijst Spamdebat van 17 februari jl. kwam dat OPTA op veel kritiek te staan. En vooral van de journalisten die OPTA dacht te beschermen. In de discussie hebben ik en anderen voor-de-vuist-weg wat suggesties gedaan om te komen tot beter werkbare criteria. Zo zouden, wat mij betreft, de verwachtingen van de ontvanger van de berichten bepalend moeten zijn bij de beoordeling of er sprake is van spam.
OPTA heeft dit, zoals dat heet, mee naar huis genomen. En het moet gezegd, de toezichthouder heeft goed geluisterd en z’n
Veelgestelde vragen over spam aangepast. De aangepaste, veel genuanceerdere en betere tekst luidt nu als volgt:
OPTA Veelgestelde vragen over spam (nieuw!) Valt een persbericht onder het spamverbod? Persberichten van informatieve aard, gestuurd aan journalisten die met dergelijke onderwerpen bezig zijn, zijn in beginsel geen spam. Een persbericht zal sneller als spam worden gezien als het wordt verstuurd aan ontvangers waarvan de verzender niet weet of zij dergelijke berichten willen ontvangen. Bovendien kan een persbericht als spam worden aangemerkt als de boodschap vooral een commercieel, ideëel of charitatief doel heeft. Zo’n doel is niet alleen het verkopen van een product, dienst of idee maar ook het promoten van een bedrijf of organisatie.